فرهنگ آریان‌پور

کردن - مقید -

#۱۵۸٬۵۵۰

معنی‌های انگلیسی
۱

bind

(past: bound ; past participle: bound) ـ بستن، گرفتار و اسیر کردن، مقید و محصور کردن، به هم پیوستن، چسباندن، صحافى کردن و دوختن، الزام آور و غیر قابل فسخ کردن (به وسیله تعهد یا بیعانه)، متعهد و ملزم ساختن، بند، قید، بستگى، علاقه، مقید کردن، جلد کردن

۲

fetter

بخو، پابند، زنجیر، (مجازى) قید، مانع، مقید کردن، در زیر غل و زنجیر آوردن

۳

condition

شرط، وضعیت، شایسته کردن، حالت، چگونگى، مقید کردن، شرط نمودن

۴

tie up

انسداد، بستن، پیچیدن، مقید کردن، حبس کردن

۵

bind over

التزام گرفتن (براى انجام کارى)، مقید کردن